|
|
|
|

Op deze pagina kan je meer info over de fases van het 'Wiel' (ookwel de Sabbats genaamd) vinden, dit zijn de jaarfeesten welke binnen de meeste Paganistische stromingen gevierd worden...

"Beltane" 30 april/1mei
Er zijn 2 Sabbats welke een kenmerkende rol vervullen, ze zijn een soort van grenspalen binnen het wiel, de ene symboliseerd de dood en de andere het leven...Samhain symboliseert de dood (afsluiten van een hoofdstuk) en Beltane symboliseerd het leven(de geboorte, het samengaan van het Goddelijke waaruit nieuw leven ontspruit)...
Beltane is dus het bindingsfeest bij uitstek, het feest waarbij de éénheid het sterkst te voelen of eerder ervaren valt!
Gedurende deze Sabbat voeren Heksen dikwijls Handfastings of Groene woud huwelijken uit om zo hun gelofte om samen door het leven te gaan kracht bij te zetten...
Deze kan ook gebruikt worden om als groep een vorm van spirituele éénheid te vormen waardoor komende rituelen of samenkomsten alleen maar energetischer kunnen worden!
De éénheid staat ook symbool voor de éénheid met de natuur en de Godin en God wat zich als deel van ons zelf tot de oorsprong der tijden kan herlijden...
Bij de Kelten waar dit feest zijn oorsprong kan vinden ging het gepaart met een ritueel vuur, dit vuur kan duiden op de Goddelijke vlam welke in ieder van ons aanwezig is...ze moet enkel aangewakkerd worden om aangevoeld te kunnen worden!
Met Beltane is de lente volledig ingezet en kan nieuw leven zich op alle vlakken beginnen te ontspruiten!
Een sterk energetische fase binnen het wiel is aangebroken!
Een tijd om het leven in volle glorie te 'ERVAREN'...
Zorro© 2007
"Litha" 22/23 juni
Ook wel de 'Zomerzonnewende', 'Midzomer' of 'Coamhain' genaamd.
Deze Sabbat kan men als een uitloper van 'Beltane' beschouwen...
'Litha' valt op de langste dag van het jaar, de zon bereikt op zijn pad door het wiel de fase van perfecte symmetrie,
hier is de zonnekracht dan ook het sterkst voelbaar en ter zelfder tijd begint deze dan ook geleidelijkaan weer in sterkte af te nemen...
Ook tijdens deze Sabbat worden er veel handfastings uitgevoerd het is dan ook een viering waar de symboliek der Liefde sterk in terug te vinden valt!
Ook al vermindert de kracht van de zon van af hier weer stilaan, toch symboliseerd deze draai in het wiel een vruchtbaarheid welke in pracht bijna niet te evenaren is...
Het bewijs welke men hieruit kan ervaren is deze van het overweldigende natuurschoon welke Moeder Aarde ons gedurende deze periode aanschouwd, de bloemen, planten en bomen staan ten volste in bloei!
Net zoals men bij 'Beltane' van oudsher een ritueel vuur ontsteekt gebeurd dit bij 'Litha' ook weer, het 'Midzomervuur'!
Een periode om tot het besef te komen dat we volop moeten genieten in het leven en dankbaar te ervaren wat Moeder Aarde ons bied...
Zorro© 2007

"Lugnasadh","Lammas" 1 augustus
Het eerste oogstfeest wat gevierd word ter ere van de Keltische ZonneGod 'Lugh'...
'Lugh' is de God die zich met de donkere Aarde heeft verenigd waardoor het oogsten meer succes verkreeg.
Lugnasadh is traditioneel een graanfeest, het graan werd in veel culturen voorgesteld als een verschijningsvorm van de VegetatieGod, die uit vrije wil zijn leven offerde.
Hierdoor kon hij in de vorm van graan de mensheid van voedsel voorzien.
Hij stierf wanneer men het graan oogste, maar leefde voort in het gewin om later herboren te worden in het zaaizaad voor de nieuwe oogst!
Bij Christelijke overtuigingen kan men dit feest herlijden naar het feest van 'Sint Jacob'(25 juli) en 'Maria Hemelvaart'(15 augustus), 'Sint Jacob' als schutspatroon voor de akkerbouw en 'Maria' beschermvrouwe van de gewassen...
Het is een Sabbat waar men als doelstelling best een keer kan kijken naar wat het voorbije jaar allemaal op je pad is gekomen en welke oogst je hier in je persoonlijke groei uit kan ophalen!
Door dit te doen zal je enkel sterker worden en uiteindelijk ook weer beter zaaigoed planten voor de volgende draai in het wiel van het jaar...
PaganZorro©2007

"Mabon" of "Herfstequinox" 21 september
Er vindt binnen het wiel tweemaal een equinox plaats, namelijk op 21 maart en op 21 september.
Omdat op het noordelijk halfrond deze equinoxen samenvallen met het begin van de lente en het begin van de herfst worden ze Lente-equinox(Ostara) en Herfst-equinox(Mabon) genoemd.
Een equinox is het tijdstip waarop de zon loodrecht boven de evenaar staat en wanneer de zon in één van de snijpunten van de ecliptica en hemelequator komt.
Tijdens de equinox is de lengte van de dag en de nacht gelijk.
Een equinox kan men ook dag of nachtevening noemen.
Mabon is tevens het 2e oogstfeest, dus net zoals bij het eerste oogstfeest Lughnasadh is dit weer een goed moment om aan zelfreflectie te doen en even naar binnen te keren, een moment voor meditatie en bezinning!
Deze tijd markeert het keerpunt naar de donkere helft van het jaar, een tijd om te oogsten...
Het is een tijd om dankbaar te zijn voor al wat ons gegeven wordt en wat we bereikt hebben.
Alles lijkt nu langzamer te lopen, maak gebruik van deze rustfase binnen het wiel...er is geen haast, geniet er van!
Bij deze kering in het getij daalt de Godin af naar de onderwereld, we zien een teruggang in de natuur, de winter is in aantocht.
Deze sabbat symboliseert de mythe van de God Mabon ook gekent als de GreenMan...binnen deze fase lijkt zijn licht gedooft te zijn maar niets is minder waar, later op het jaar zal hij terugkeren naar de wereld en is hij weer de grote redder die de Aarde opnieuw bevrucht via zijn herworven krachten!
Dit is dan tevens de moment dat de Godin terug zal keren en de natuur weer zal beginnen herleven!
PaganZorro© 2007

"Samhain" 31 oktober
De oorspronkelijke naam voor deze Sabbat is ‘Oidhche Shamna’, 'de Wake van Samhain'...
'Samhain' de tegenhanger van 'Beltane' is een feest ter verering van de doden, het is een mijlpaal binnen het wiel, het is het 'Keltisch' nieuwjaar wat door de Paganistische gemeenschap dus ook als dusdanig algemeen aanvaard is...
Het is de overgang van de lichtste periode naar de donkerste periode, de zon van de zomer maakt plaats voor de duisternis van de winter.
Pagans geloven dat de sluier tussen de wereld van de levenden en de wereld van de doden gedurende deze Sabbat zeer dun is.
Op deze dag werd er door de 'Kelten' een maaltijd georganiseerd en werden er extra borden bijgezet voor de overledenen met diens lievelingsmaaltijd.
Voor het raam werden kaarsen geplaatst zodat hun dierbaren de weg naar huis konden vinden...
'Samhain' kan men beschouwen als het moment waarop Lugh (de zonnegod) aankomt in het dodenrijk...
De donkere mythische schoot welke samengaat met deze Sabbat en waaruit alle leven ontstaat maar waar alles uiteindelijk ook weer naar terugkeert noemt men de eeuwige Ketel van Dood en Wedergeboorte, hij symboliseert het eindeloos karmisch proces wat één van de balangrijkste onderdelen vormt van het Paganistisch gedachtengoed.
De gekerstende vorm van 'Samhain' is 'Halloween', de vooravond van 'Allerheiligen'.
De viering van 'Samhain' begint traditioneel bij zonsondergang op de avond van 31 oktober.
De rite bij 'Samhain' welke ondermeer door de Druïden gehanteerd werd/is, heeft als doelstelling het contact maken met de geesten van de overledenen, welke als bronnen van begeleiding en inspiratie kunnen worden gezien en niet als bronnen van droefenis of verdriet...
Divinatie is één van de magische werkzaamheden welke dikwijls binnen de 'Samhain' rites uitgevoerd worden daar deze meestal met de connectie tov de 'Andere Wereld' te maken hebben!
Bij deze fase binnen het wiel komt men aan een periode waar men best eens wat tijd besteed aan overdenking en weerspiegeling, waar men eens stil staat bij welke connectie/binding we hebben met onze voorouders en al waar zij voor stonden...een prachtige periode voor bezinning... deze bezinning kan aan de basis liggen van onze toekomst en al wat ons te wachten staat binnen het nieuwe jaar!
Blessed 'Samhain'!
PaganZorro© Samhain 2007

Yule, Winterzonnewende of Midwinterfeest 21/22 december
Winterzonnewende ook wel Yule genaamd staat symbool voor de geboorte van de Zon en de strijd tussen duisternis en licht, niet op te vatten als "goed" versus "kwaad" maar eerder als licht en donker dat elkaar aanvult en zo een ballans vormt in de dualiteit!
Yule wordt gevierd op de langste nacht en de kortste dag van het jaar.
Vanaf deze nacht zullen de dagen weer langzaam langer worden, de symbolische hergeboorte van het licht.
De feesten rondom Yule werden reeds gevierd van ver voor de introductie van het Christendom in Noord-Europa.
Kerstmis is de gekerstende vorm van Yule...de geboorte van het licht!
Er zijn meerdere heidense feesten welke omstreeks deze kering in het wiel plaatsvinden.
In Yule zoals we dat nu kennen zitten aspecten van het Keltische Yule, het Saksische Modranect, het Druïdische Aldar Baran, het Scandinavische Jol, de Germaanse midwinterfeesten en van het Romeinse Saturnalia.
De uiteindelijk intentie ligt bij allen echter gelijkaardig!
Er zijn twee mythische verhalen welke zich met de Yule Sabbat vereenzelvigen,
met name het verhaal van de wedergeboorte van het Lichtkind en dat van de strijd tussen de Hulstkoning en de Eikkoning.
De essentie welke op te halen valt binnen deze verhalen is deze van de ballans welke deze kering van het wiel symboliseert en welke we in gedachten kunnen nemen binnen onze persoonlijke reëele leefwereld waarin we dagelijks leven...
Het besef dat na duisternis steeds weer licht zal komen is het enige wat we nodig hebben om deze hergeboorte van het licht ten volste te kunnen ervaren!
De Karmische cirkel hernieuwd zich keer op keer!
PaganZorro© Yule 2008

'Imbolc' 2 februari
'Imbolc' (Imolg uitgesproken) vertegenwoordigd binnen het mythologisch beeld het moment waarop de belofte welke de Godin maakte met 'Yule', namelijk dat de God spoedig weer ging keren en de chaos verdween, in vervulling zal gaan.
Het is net zoals Samhain, Beltane en Lughnasadh een vuurfeest, de nadruk hier ligt echter meer op licht dan op warmte.
Niet alleen Pagans, maar ook bv de Azteken(Azteeks nieuwjaar'Mexico'), Tibetanen(nieuwjaar), Grieken en zelfs het Christendom(Maria Lichtmis) erkennen deze kering in het wiel als een belangrijk moment.
Binnen de Keltische overleveringen komt de naam het eerst voor in het Ierse vroegmiddeleeuwse verhaal 'Tochmarc Emire', dat in de 10e of 11e eeuw werd geschreven.
'Imbolc' staat ook wel bekend is als 'Oimelc' of 'Ewes Milk', het ontleend deze benamingen aan de eerste toevoer van levensgevende melk bij lammeren.
Ook wordt er heel vaak rond deze periode 'de grote schoonmaak' gehouden, dit stamt nog steeds af van een eeuwenoude traditie waar men deed aan zuivering en waar men plaats maakte voor nieuwe ervaringen of situaties binnen de nieuwe fase van het wiel.
Binnen het 'Oude Pad' is 'Brigid' dikwijls de Godin die men eerde binnen deze kering.
Traditionele heksen branden in de nacht voor 'Imbolc' of bij de dag ervoor van zonsopgang tot zonsondergang, voor elk raam een kaars.
Vele Pagans ontsteken in deze tijd grote vuren ter ere van de terugkeer van het licht, de inzet hiervoor kan je reeds vinden bij 'Yule'.
Deze Sabbat symboliseert de tijd waarin de eerste tekenen van leven en vruchtbaarheid weer zichtbaar beginnen te worden.
Het is naast een tijd van vreugde en vruchtbaarheid ook een uitstekende tijd voor spirituele groei!
Het is dan ook het ideale moment om er voor te 'gaan' en alle nieuwe uitdagingen weer met volle moed te ervaren!
PaganZorro© Imbolc 2008

Ostara, Eostre of Alban Eilir, 21 maart
De Paganistische Sabbat 'Ostara' welke ook gekend staat onder zijn gekerstende vorm 'Pasen' dankt zijn naam aan de Germaanse Godin Ostara.
Binnen de Saksische overleveringen noemt men deze Godin Eástre vandaar de naam 'Eostre', de Druïden daarintegen noemen dit lentefeest dan weer 'Alban Eilir'...
De Christelijke naam baseert zich op het Joodse feest 'Pesach'...
Ook al lopen de namen soms een beetje uiteen, de eigenheid van deze lenteviering blijft steeds dezelfde!
Ostara is de Godin van het Lente seizoen, zij symboliseert de overwinning van het licht en het aanbreken van de vruchtbare Lente.
Haar naam slaat op het oosten, de richting waaruit het Zonnelicht vandaan komt.
Ostara symboliseert de stralende morgen, het stijgende licht, een blijmoedig en heilzaam moment binnen de kering van het wiel!
Ostara is een vruchtbaarheidsfeest, vruchtbaarheid is ook een eigenschap van de haas, door deze reden staat de haas dus ook symbool voor deze vruchtbaarheid.
Het verhaal van de 'PaasHaas' stamt dan ook uit een Paganistische mythe, met name deze van de 'Kip' van de Godin Ostara...
De haas was hierin dus eigenlijk een kip van Ostara die haar eieren constant verborg en uit onvrede hierover veranderde Ostara haar in een haas!
Zo ziet men nogmaals dat vele overtuigingen dikwijls terug komen uit één bron!
Uiteindelijk is de oorsprong niet echt van belang maar wel hetgene waar dit feest voor staat en dat is hier dus duidelijk het terug vinden van het evenwicht binnen de ballans!
Deze ballans is de uiteindelijke essentie binnen de steeds weer wederkerende keringen van het wiel!
Zonder duisternis bestaat er geen licht en zonder licht geen duisternis, alles is essentieel om een perfecte ballans te bekomen...de moment van het licht is weer aangebroken!
Happy Ostara!
PaganZorro© 2008

bravenet.com